Η οδός Ερμού στην Κόρινθο δεν είναι απλώς ένας δρόμος. Είναι ο πυρήνας της εμπορικής ζωής της πόλης και, ταυτόχρονα, το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ένα έργο αστικής ανάπλασης μπορεί να μετατραπεί από αναπτυξιακό στοίχημα σε πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης και δημόσιας κρίσης.
Η πρόσφατη ανάρτηση του Δημάρχου Κορινθίων Νίκου Σταυρέλη – συνοδευόμενη από τηλεοπτικό σποτ με έντονα προεκλογικά χαρακτηριστικά – επιχειρεί να «κλείσει» το αφήγημα της Ερμού: από την παραδοχή των δυσκολιών, στην προσωπική ανάληψη ευθύνης και, τελικά, στη δήλωση επιτυχίας. Το ερώτημα όμως παραμένει: πόσο αυτό το αφήγημα συμβαδίζει με τη μελέτη του Open Mall και την πραγματική εικόνα του έργου;
Η μελέτη του Open Mall για το κέντρο της Κορίνθου – και ειδικά για την οδό Ερμού – δεν περιοριζόταν σε μια απλή αλλαγή πλακόστρωσης. Προέβλεπε:
- Ενιαίο, λειτουργικό πεζόδρομο, με σαφή προτεραιότητα στον πεζό
- Αστικό εξοπλισμό (καθιστικά, φωτισμό, πράσινο) που ενισχύει την παραμονή και τη βόλτα
- Αισθητική συνοχή που αναβαθμίζει τις βιτρίνες και το εμπορικό περιβάλλον
- Εμπειρία αγορών, όχι απλώς διέλευση
Με απλά λόγια, το Open Mall δεν ήταν ένα τεχνικό έργο, αλλά μια στρατηγική αναζωογόνησης του κέντρου, με τον άνθρωπο και την αγορά στο επίκεντρο.
Στην πράξη, η υλοποίηση της Ερμού εξελίχθηκε διαφορετικά. Οι καθυστερήσεις, η μακρά διάρκεια των εργασιών και η εικόνα ημιτελούς δρόμου για μεγάλο χρονικό διάστημα:
- επηρέασαν άμεσα την εμπορική δραστηριότητα,
- επιβάρυναν την καθημερινότητα κατοίκων και επισκεπτών,
- και δημιούργησαν ένα κλίμα δυσπιστίας απέναντι στο έργο και στη διαχείρισή του.
Δεν πρόκειται για μικρολεπτομέρειες, αλλά για ουσία της αστικής πολιτικής: όταν ένα έργο διαρκεί μήνες χωρίς σαφή χρονοδιαγράμματα και ορατό τελικό αποτέλεσμα, η κοινωνική ανοχή εξαντλείται.
Η ανάρτηση και το σποτ του Δημάρχου: ένα ξεκάθαρο επικοινωνιακό αφήγημα
Στην ανάρτησή του, ο Δήμαρχος επιλέγει μια ιδιαίτερη προσέγγιση: αναγνωρίζει τις δυσκολίες, τονίζει ότι ζήτησε συγγνώμη, αυτοχαρακτηρίζεται «κύριος Συγνώμης» και καταλήγει στη φράση–κλειδί: «το αποτέλεσμα μίλησε μόνο του».
Το τηλεοπτικό σποτ ενισχύει αυτό το μήνυμα, χτίζοντας ένα αφήγημα προσωπικής αντοχής στην κριτική, σύγκρουσης με όσους “προεξόφλησαν αποτυχία” και τελικά δικαίωσης μέσω της εικόνας των Χριστουγέννων, όταν η Ερμού παρουσιάστηκε φωτισμένη και ελκυστική.
Επικοινωνιακά, το σποτ είναι καλοστημένο. Πολιτικά, όμως, θέτει ένα κρίσιμο ζήτημα: ένα επιτυχημένο στιγμιότυπο μπορεί να υποκαταστήσει έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό;
Η μελέτη του Open Mall μιλούσε για μόνιμη, καθημερινή αναβάθμιση. Το σποτ και η ανάρτηση εστιάζουν σε μια χρονική κορύφωση (Χριστούγεννα). Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η βασική διαφορά ανάμεσα σε ένα έργο που λειτουργεί διαρκώς και σε ένα έργο που επικοινωνείται αποσπασματικά.
Η Ερμού δεν μπορεί να κρίνεται μόνο από τον εορταστικό φωτισμό, αλλά από τη λειτουργικότητά της καθημερινά, από την προσβασιμότητα, από το αν ο κόσμος θέλει να περπατήσει, να καθίσει, να ψωνίσει.
Η δημοτική αρχή έχει δίκιο σε ένα σημείο: τα έργα πόλης έχουν δυσκολίες. Όμως η επιτυχία τους δεν αποδεικνύεται με βίντεο και δηλώσεις, αλλά με συνέπεια απέναντι στη μελέτη και στην καθημερινή εμπειρία των πολιτών.
Η Ερμού της Κορίνθου μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό Open Mall, μπορεί να γίνει σημείο αναφοράς για το κέντρο, αλλά αυτό θα φανεί μόνο όταν το έργο ολοκληρωθεί πλήρως και λειτουργήσει όπως σχεδιάστηκε.
Το πολιτικό αφήγημα της «δικαίωσης» ίσως κερδίζει εντυπώσεις. Η πόλη, όμως, χρειάζεται ουσία, διάρκεια και αποτέλεσμα.
Η Ερμού δεν είναι επικοινωνιακό πλάνο, είναι ζωντανός δημόσιος χώρος. Και κάθε δημόσιος χώρος κρίνεται όχι από τα λόγια, αλλά από το αν οι άνθρωποι τον κάνουν δικό τους.
Επιμέλεια άρθρου – Ανάλυση: Βελιτσίστας Θωμάς
