Ο ανασχηματισμός της Δημοτικής Αρχής Κορινθίων, όπως ανακοινώθηκε από τον Δήμαρχο Νίκο Σταυρέλη, δεν είναι ούτε τυπικός ούτε ουδέτερος. Αντιθέτως, πρόκειται για μια πολιτική κίνηση με σαφή μηνύματα – τόσο προς το εσωτερικό της δημοτικής ομάδας όσο και προς την κοινωνία.
Παρότι ο Δήμαρχος επιλέγει τη γλώσσα της «συνέχειας», της «συλλογικότητας» και της «σταθερής πορείας», η ίδια η δομή του νέου σχήματος αποκαλύπτει ότι βρισκόμαστε σε μια φάση αναδιάταξης ρόλων και ελέγχου, σε μια περίοδο που το πολιτικό κεφάλαιο της δημοτικής αρχής αρχίζει αναπόφευκτα να δοκιμάζεται.
Η εκτεταμένη χρήση άμισθων αντιδημάρχων δεν είναι απλώς διαχειριστική επιλογή. Είναι πολιτική δήλωση. Από τη μία, επιχειρεί να απαντήσει προληπτικά σε κοινωνικές και πολιτικές ενστάσεις περί κόστους, από την άλλη όμως δημιουργεί αντιδημάρχους δύο ταχυτήτων, με άνισο πολιτικό βάρος και περιορισμένα εργαλεία.
Η τοποθέτηση προσώπων σε κρίσιμους τομείς χωρίς θεσμική ισχύ αμοιβής γεννά εύλογα ερωτήματα: πρόκειται για άνοιγμα ή για ελεγχόμενη συμμετοχή;
Η ανάδειξη του Χρήστου Μελέτη σε Αναπληρωτή Δημάρχου και η διατήρηση καίριων θέσεων σε πρόσωπα απολύτως εναρμονισμένα με τον Δήμαρχο δείχνει ξεκάθαρα ότι ο Νίκος Σταυρέλης θωρακίζει τον πυρήνα εξουσίας γύρω του.
Ταυτόχρονα, οι αλλαγές δεν αγγίζουν δομικά ζητήματα πολιτικής κατεύθυνσης ή αποτελεσματικότητας. Δεν υπάρχει σαφές μήνυμα αυτοκριτικής, ούτε πολιτική παραδοχή καθυστερήσεων ή αστοχιών. Το αφήγημα παραμένει: «δουλεύουμε, συνεχίζουμε, θα κριθούμε στο τέλος».
Όμως στην πολιτική, το «τέλος» δεν έρχεται ποτέ ξαφνικά.
Η κοινωνία της Κορίνθου δεν ενδιαφέρεται για σχήματα, τίτλους και οργανωτικά διαγράμματα. Ενδιαφέρεται για καθαριότητα, έργα, κυκλοφοριακό, ψηφιακές υπηρεσίες, κοινωνική μέριμνα και διαφάνεια. Και εκεί, ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος σύμμαχος.
Η επιλογή να παρουσιαστεί ο ανασχηματισμός ως πράξη συνέχειας και όχι ως πολιτική επανεκκίνηση δείχνει ότι ο Δήμαρχος ποντάρει στη φθορά των αντιπάλων και όχι στην πολιτική υπέρβαση.
Ο ανασχηματισμός Σταυρέλη δεν είναι ρήξη. Είναι διαχείριση. Δεν είναι μήνυμα αλλαγής, αλλά μήνυμα ελέγχου. Και αυτό μπορεί να λειτουργήσει βραχυπρόθεσμα.
Το ερώτημα όμως παραμένει ανοιχτό: όταν έρθει η ώρα της κρίσης από τους πολίτες, θα μιλήσουν οι τίτλοι ή τα αποτελέσματα;
Γιατί τελικά, όπως σωστά λέει και ο ίδιος ο Δήμαρχος, οι συμπολίτες θα κρίνουν στο τέλος.
Το ζήτημα είναι αν, μέχρι τότε, θα έχουν δει αρκετά για να πειστούν.
Ανάλυση – Άποψη: Βελιτσίστας Θωμάς
