Το τελευταίο 24ωρο, ένα άρθρο με βαρύγδουπους τίτλους περί “λογότυπου των 130.000 ευρώ” κυκλοφόρησε σε τοπικά μέσα, αφορμής καταγγελίας Περιφερειακού Συμβούλου δημιουργώντας εύλογα εντυπώσεις. Όμως πίσω από τον θόρυβο, κρύβεται η συνήθης σύγχυση μεταξύ επένδυσης σε ταυτότητα τόπου και γραφιστικής υπηρεσίας. Και, όπως δείχνουν τα επίσημα στοιχεία, ο ισχυρισμός είναι όχι απλώς υπερβολικός, αλλά εντελώς ανακριβής.
Τα επίσημα στοιχεία λένε κάτι άλλο
Στην κρατική πλατφόρμα e-Pasithea, αναρτάται το έργο με τίτλο «Σχεδιασμός Ταυτότητας Τόπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου» και συνολικό προϋπολογισμό 130.950 ευρώ. Ανάδοχος είναι η MINDHAUS, μέλος του γνωστού ομίλου Vangelis Marinakis Group of Companies – μια εταιρεία με αποδεδειγμένη εμπειρία σε εθνικά και περιφερειακά brand projects.
Το κρίσιμο σημείο: το έργο δεν αφορά απλώς τη σχεδίαση λογοτύπου. Το αντικείμενο περιλαμβάνει:
-
στρατηγική ανάλυση και αφήγημα του τόπου,
-
δημιουργία οπτικής και λεκτικής ταυτότητας,
-
Brand Book με κανόνες χρήσης και παραδείγματα εφαρμογής,
-
συμμετοχική έρευνα με φορείς και πολίτες,
-
επικοινωνιακό σχεδιασμό για την ενιαία προβολή της Περιφέρειας.
Όλα τα παραπάνω περιγράφονται αναλυτικά στον επίσημο ιστότοπο brand.ppel.gov.gr.
Τι είναι το Place Brand — και γιατί δεν είναι «ένα logo»
Το place branding είναι η μεθοδολογία με την οποία ένας τόπος (πόλη, περιφέρεια, χώρα) αποκτά ενιαία ταυτότητα, αφήγημα και εργαλεία προβολής. Δεν είναι “καλλιτεχνική πινελιά” αλλά στρατηγικό εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης.
Η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν παρήγγειλε «ένα σήμα», αλλά ένα αφήγημα για τον τόπο.
Το νέο brand, εμπνευσμένο από το γράμμα “Π”, φέρει τίτλο «Η Γη των Αδύνατων Αφετηριών» (Land of Impossible Beginnings) και ενοποιεί την εικόνα της Πελοποννήσου γύρω από οκτώ πυλώνες ανάπτυξης:
πολιτισμός, τουρισμός, αγροδιατροφή, επιχειρηματικότητα, κοινωνική συνοχή, πράσινη μετάβαση, καινοτομία και ψηφιακός μετασχηματισμός.
Είναι το εργαλείο με το οποίο η Περιφέρεια μπορεί να συμμετέχει με ενιαία φωνή σε τουριστικές εκθέσεις, διεθνείς καμπάνιες, επενδυτικές παρουσιάσεις και δράσεις προβολής τοπικών προϊόντων.
Πόσο κοστίζει διεθνώς μια τέτοια διαδικασία;
Σε διεθνές επίπεδο, έργα place branding αυτού του τύπου κοστολογούνται μεταξύ 80.000 και 300.000 ευρώ, ανάλογα με το εύρος έρευνας, συμμετοχής φορέων, παραδοτέων και εφαρμογών.
Για παράδειγμα:
-
Το rebranding της Αθήνας κόστισε περίπου 240.000 ευρώ (Brand Athens, 2020).
-
Το brand της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ξεπέρασε τις 150.000 ευρώ.
-
Το brand της Σλοβενίας (“I Feel Slovenia”) στοίχισε πάνω από 400.000 ευρώ και θεωρείται διεθνές success story.
Επομένως, η Πελοπόννησος κινήθηκε στο χαμηλότερο άκρο της διεθνούς αγοράς, με αποτέλεσμα που ήδη χαρακτηρίζεται πρότυπο από ειδικούς του χώρου.
Η ουσία: Επένδυση, όχι σπατάλη
Το να παρουσιάζεις ένα έργο στρατηγικού σχεδιασμού ως «λογότυπο των 130.000 ευρώ» είναι τουλάχιστον παραπλανητικό. Είναι σαν να αποκαλείς ένα ολοκληρωμένο έργο οδοποιίας «μια πινελιά ασφάλτου».
Η επένδυση αυτή δημιουργεί:
-
ενιαία αναγνωρίσιμη εικόνα σε όλες τις δράσεις της Περιφέρειας,
-
υλικό για τουρισμό, αγροτικά προϊόντα, εκθέσεις, καμπάνιες,
-
εργαλεία για επιχειρήσεις και τοπικούς φορείς που μπορούν να χρησιμοποιούν το brand,
-
συνεκτική ταυτότητα που ενισχύει την περιφερειακή φήμη και ελκυστικότητα.
Και, το σημαντικότερο: το σύνολο του υλικού (Brand Book, οδηγίες, εφαρμογές) είναι δημόσια διαθέσιμο, σε πλήρη διαφάνεια.
Ο λαϊκισμός δεν είναι πολιτική θέση
Η αντιπολίτευση έχει καθήκον να ελέγχει, αλλά έχει επίσης υποχρέωση να σέβεται τα δεδομένα. Όταν μια επίσημη ανάθεση για στρατηγική ταυτότητας παρουσιάζεται ως «λογότυπο των 130.000 ευρώ», δεν πρόκειται για αποκάλυψη – αλλά για παραποίηση.
Η Πελοπόννησος δεν χρειάζεται μικροπολιτική μιζέρια. Χρειάζεται όραμα, συνέπεια και εξωστρέφεια. Και το νέο place brand είναι ακριβώς αυτό: ένα εργαλείο που –αν εφαρμοστεί σωστά– θα επιστρέψει πολλαπλάσια αξία σε τουρισμό, επιχειρηματικότητα και πολιτισμό.
Αν κάτι «στοίχισε», δεν είναι τα 130.000 ευρώ. Είναι το τίμημα της επιπολαιότητας με την οποία ο δημόσιος διάλογος αντιμετωπίζει σοβαρές στρατηγικές επενδύσεις.
Η Πελοπόννησος έχει πλέον σύγχρονη ταυτότητα και ενιαίο μήνυμα.
Αυτό αξίζει να το προβάλλουμε – όχι να το απαξιώνουμε.
