Η απόφαση των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) να κλείσουν 204 καταστήματα σε όλη τη χώρα, μεταξύ αυτών και το κατάστημα που εξυπηρετεί τη Δημοτική Ενότητα Σολυγείας, αποτελεί ένα ακόμη κεφάλαιο στο διαρκές έργο της αποδυνάμωσης της ελληνικής περιφέρειας. Και αυτή τη φορά, το πλήγμα δεν είναι συμβολικό· είναι πραγματικό, καθημερινό και αγγίζει τον πυρήνα της κοινωνικής συνοχής.
Ο Δήμος Κορινθίων αντέδρασε άμεσα και έντονα —και δικαίως. Όταν μια δημόσια υπηρεσία με ιστορικό ρόλο, κοινωνικό αποτύπωμα και διαχρονική παρουσία εξαφανίζεται από μια περιοχή χωρίς διαβούλευση, χωρίς ενημέρωση, χωρίς εξηγήσεις, τότε δεν μιλάμε για «εξορθολογισμό». Μιλάμε για αδιαφορία. Μιλάμε για πολιτικές που βλέπουν χάρτες και στατιστικά, αλλά όχι ανθρώπους.
Στο Σοφικό και τις κοινότητες Αγγελοκάστρου και Κόρφου, το ταχυδρομείο δεν είναι απλώς ένα κατάστημα. Είναι σημείο αναφοράς για ηλικιωμένους, επαγγελματίες, αγρότες και όλους όσοι δεν έχουν την πολυτέλεια να διανύουν χιλιόμετρα για μια συναλλαγή που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητη. Το ταχυδρομείο είναι ένα μικρό κομμάτι κρατικής παρουσίας που δείχνει στους πολίτες ότι δεν έχουν αφεθεί στη μοίρα τους.
Η αντικατάσταση φυσικών υποκαταστημάτων με κινητές μονάδες και «συνεργαζόμενα σημεία» παρουσιάζεται από τα ΕΛΤΑ ως σύγχρονη λύση. Στην πράξη, όμως, ισοδυναμεί με υποβάθμιση των υπηρεσιών, αστάθεια, μειωμένη αξιοπιστία και απουσία προσωπικής εξυπηρέτησης. Είναι η λογική του “ό,τι περισσεύει στην πόλη, ας το στείλουμε στο χωριό”.
Η επιλογή αυτή εντείνει το χάσμα μεταξύ κέντρου και περιφέρειας. Στερεί από τους κατοίκους την ισότιμη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και παραβιάζει στην πράξη την αρχή της καθολικής ταχυδρομικής κάλυψης, την οποία τα ΕΛΤΑ υποτίθεται πως οφείλουν να διαφυλάττουν. Και αυτό σε μια εποχή όπου η ψηφιακή μετάβαση παρουσιάζεται ως πανάκεια, αλλά οι ανάγκες της πραγματικής Ελλάδας—της Ελλάδας εκτός αστικών κέντρων—παραμένουν αναλλοίωτες.
Η στάση του Δήμου Κορινθίων είναι σαφής: καλεί άμεσα τα ΕΛΤΑ και το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης να αναθεωρήσουν την απόφαση. Όχι από εγωισμό, αλλά από ευθύνη απέναντι σε μια περιοχή που δεν μπορεί να σηκώσει άλλο βάρος απομονώσεων και περικοπών. Δηλώνει επίσης έτοιμος να προχωρήσει σε κάθε αναγκαία ενέργεια, θεσμική και πολιτική, για να προστατευθεί το δικαίωμα των πολιτών στη στοιχειώδη πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες.
Το μήνυμα είναι καθαρό: οι τοπικές κοινωνίες δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν τα αυτονόητα. Ζητούν να μην αντιμετωπίζονται ως δεύτερης κατηγορίας πολίτες. Ζητούν να παραμείνει ζωντανό το κράτος εκεί όπου το χρειάζονται περισσότερο.
Και αυτό δεν είναι απλώς θέμα διοίκησης. Είναι θέμα επιλογής. Επιλογής αν θέλουμε μια χώρα με ίσες ευκαιρίες ή μια χώρα όπου η περιφέρεια διαρκώς χάνει, συρρικνώνεται και τελικά σωπαίνει.
Το Σοφικό δεν χρειάζεται άλλο ένα κενό κτίριο. Χρειάζεται παρουσία. Χρειάζεται φροντίδα. Χρειάζεται πολιτική βούληση.
Και τώρα είναι η στιγμή να το αποδείξουμε.
