Με μεγαλοπρέπεια υποδέχτηκε το Σάββατο η Κόρινθος το νέο της Μητροπολίτη Παύλο. Είθισται οι ενθρονίσεις να γίνονται με αυτόν τον τρόπο κόντρα -για πολλούς- στην ταπεινότητα λόγων και πράξεων που δίδαξε ο Ιησούς Χριστός όμως, αυτό δεν είναι το ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει σήμερα. Οι σχέσεις Πολιτείας – Εκκλησίας, είδαμε άλλωστε σύσσωμες να παρίστανται οι αρχές, αλλά και η «κοσμική» Εκκλησία είναι κεφάλαια ευρύτερα που, αν και έχουν συνέπειες στους πολίτες, δεν ανοίγουν εύκολα και σίγουρα δεν αλλάζουν εύκολα.
Το σημαντικό εδώ είναι πως η Μητρόπολη της Κορίνθου ανοίγει μια νέα σελίδα. Έχει μια «χρυσή ευκαιρία». Ευκαιρία να μετουσιώσει την ύπαρξη και τον ρόλο της σε πράξεις για την κοινωνία.
Είναι μια Μητρόπολη που έχει ταλανιστεί. Μια Μητρόπολη που μόλις σε 60 χρόνια άλλαξε 3 Ποιμενάρχες. Την ποιμαντορία Παντελεήμονα στιγμάτισαν δικαστικές περιπέτειες και αφορισμοί στο ποίμνιο της Κορίνθου. Την ποιμαντορία Διονύσιου χαρακτήρισε, μεταξύ άλλων, ο οξύς λόγος. Ο πύρινος αν θέλετε. Η παρέμβαση μέσα απο κηρύγματα αλλά και αφοριστικές ανακοινώσεις όταν υπήρχε δημόσια κριτική μη αρεστή που πολλές φορές έφεραν τον Δεσπότη στο επίκεντρο της ειδησεογραφίας. Κηρύγματα πολιτικής υφής.
Είναι αυτό το ζητούμενο για την εκκλησία; Είναι αυτό που οι πιστοί περιμένουν απο εκείνη;
Ο νέος Μητροπολίτης πρέπει να χαράξει ένα νέο μονοπάτι. Διαφορετικό. Να δώσει στο ποίμνιο τις απαντήσεις που προσδοκά. Να επιτρέψει στην εκκλησία της Κορίνθου να λειτουργήσει ανακουφιστικά στην ουσία της. Στο μυαλό μου έρχεται ο αείμνηστος Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος. Ένας Ποιμενάρχης που φρόντισε να σταθεί ουσιαστικά δίπλα στους ανθρώπους, να κατορθώσει με την στάση και τα έργα του να δημιουργήσει πίστη αλλά και να προσφέρει ανακούφιση. Οι δομές που υπάρχουν στην Μητρόπολη της Μαντινείας και Κυνουρίας είναι αξιομνημόνευτες. Δομές για παιδιά και ηλικιωμένους. Επίσης, τα κτήματα της Μητρόπολης καλλιεργούνται συστηματικά και οι σοδειές αποδίδονται σε όσους έχουν ανάγκη. Ο Δεσπότης, σεμνός πάντοτε και μετρημένος, κυκλοφορούσε με το αγαπημένο του κατσαριδάκι.
Τα αναφέρω όλα αυτά γιατί όπως προείπα η εκκλησία της Κορίνθου έχει την χρυσή ευκαιρία να βρει τον ουσιαστικό ρόλο της.
Δυο μόνο παραδείγματα. Το ορφανοτροφείο που έπαψε να λειτουργεί, και το γηροκομείο ανδρών που μια περίοδο απασχόλησε και τα τηλεοπτικά μέσα των Αθηνών για τις συνθήκες διαβίωσης. Και οι δυο δομές ανενεργές. Είναι αυτή η επιλογή; Αυτή η αντιμετώπιση; Έπαψε η Κορινθία να έχει παιδιά και ηλικιωμένους που χρειάζονται φροντίδα;Το πρόβλημα δεν παύει να υφίσταται επειδή κλείνουμε τα μάτια μας ή στρέφουμε το βλέμμα μας απο αυτό.
Προσδοκώ ο νέος Ποιμενάρχης να μας επιτρέψει να πιστέψουμε ξανά, όχι στην αυτή καθ αυτή πίστη μας, αλλά στον ρόλο και την παρουσία της εκκλησία μας. Διότι, εν τέλει, κι αυτό το βλέπουμε απο Μητρόπολη σε Μητρόπολη, είναι οι ιερείς που αποφασίζουν τον τρόπο που θα εκπροσωπήσουν την εκκλησία , τον τρόπο που θα μεταλαμπαδεύσουν την πίστη, τον τρόπο που θα διδάξουν!
Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου αποτελεί προϊόν δημοσιογραφικής έρευνας και πρωτογενές έργο.
Απαγορεύεται η αντιγραφή, αναπαραγωγή ή αναδημοσίευση, ολόκληρου ή μέρους του, χωρίς την έγγραφη άδεια του
exantas.online. Κάθε παραβίαση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας διώκεται σύμφωνα με τον Ν. 2121/1993
και την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
