Παναγιώτης Λουζιώτης: ανάμεσα στο θετικό αποτύπωμα και τις σκιές της «DAMA»

Το σήμερα: μια σύμβαση, ένας πρόεδρος, ένας θεσμός υπό πίεση

Το τελευταίο διάστημα, το Επιμελητήριο Κορινθίας βρίσκεται στο κέντρο ενός έντονου δημόσιου διαλόγου. Αφορμή, η απευθείας ανάθεση σύμβασης ύψους 136.400€ σε εταιρεία (DAMA I.K.E.) για επικοινωνιακή και διαφημιστική καμπάνια διάρκειας μόλις πέντε ημερών, με σειρά ερωτημάτων για:

• τη διαδικασία ανάθεσης,

• την επάρκεια και προφίλ της εταιρείας,

• και πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων με μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου.

Το ρεπορτάζ του korinthia24.gr καταγράφει τη σύμβαση (με ΑΔΑ στη Διαύγεια), παρουσιάζει το αντικείμενο και το κόστος του έργου, επισημαίνει τις οικογενειακές διασυνδέσεις που πιθανώς υπάρχουν, και θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα – χωρίς να μιλά για «παρανομία», αλλά για ανάγκη ελέγχου και διαφάνειας.

Στη συνέχεια, το loutrakiblog.gr μεταφέρει τη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου, όπου ο πρόεδρος Παναγιώτης Λουζιώτης δέχεται σκληρή κριτική από την αντιπολίτευση για το χειρισμό της υπόθεσης, για την απουσία αναλυτικού φακέλου παραδοτέων και για το ηθικό ζήτημα της ανάθεσης.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, το ερώτημα που πλανάται είναι διπλό:

Έχουμε μπροστά μας μια υπόθεση που θα επιβεβαιωθεί ως σύννομη αλλά επικοινωνιακά «στραπατσαρισμένη»; Ή μια βαθύτερη παθογένεια στη λειτουργία των θεσμών;

Και μαζί με αυτό, ένα δεύτερο, πολιτικό:

Η επίθεση στον πρόεδρο είναι θεμιτός έλεγχος ή στοχευμένη, μεθοδευμένη αποδόμηση;

Για να απαντήσει κανείς με ψυχραιμία, πρέπει πρώτα να δει ποιος είναι ο Παναγιώτης Λουζιώτης και ποιο είναι το συνολικό του αποτύπωμα.

Ποιος είναι ο Παναγιώτης Λουζιώτης

Ο Παναγιώτης Λουζιώτης γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1968 και είναι απόφοιτος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι ιδιοκτήτης ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου και ΚΔΑΠ στην Κόρινθο, συνδέοντας την επιχειρηματικότητα με τον χώρο της εκπαίδευσης.

Από τα φοιτητικά του χρόνια δραστηριοποιείται συλλογικά (πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Μαθηματικού Πάτρας) και στη συνέχεια αναλαμβάνει ρόλους:

• Αντιδήμαρχος Διοίκησης και Οικονομικών στον Δήμο Κορινθίων

• Δημοτικός σύμβουλος

• Αντιπρόεδρος Ταμείου Λιμένος Κορίνθου

• Πρόεδρος Συλλόγου Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Κορινθίας και μέλος της Ομοσπονδίας επί σειρά ετών

Στο Επιμελητήριο Κορινθίας:

• Μέλος Δ.Σ. από το 2006,

• Πρόεδρος του Επιμελητηρίου από 17/11/2021,

• Πρόεδρος και της Αναπτυξιακής Εταιρείας του Επιμελητηρίου.

Το 2024 κερδίζει εκ νέου τις εκλογές του Επιμελητηρίου, εξασφαλίζοντας αυτοδυναμία, με 13 έδρες.

Το 2025 εκλέγεται:

• Μέλος του Δ.Σ. της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ) – για πρώτη φορά στην ιστορία το Επιμελητήριο Κορινθίας αποκτά εκπροσώπηση σε αυτό το επίπεδο.

• Οικονομικός Επόπτης της ΚΕΕΕ, αναλαμβάνοντας ρόλο εθνικής εμβέλειας.

Σε επίπεδο εικόνας, πρόκειται για έναν άνθρωπο με πολυετή θεσμική εμπειρία, που εισπράττει αναγνώριση και σε εθνικό επίπεδο επιμελητηριακού κόσμου.

Κι εδώ έρχεται το ερώτημα του δρόμου:

Με τόσα χρόνια μέσα στο Επιμελητήριο είναι δυνατόν να μη γνωρίζει ο ίδιος πώς πρέπει να γίνονται οι αναθέσεις και πού υπάρχουν γκρίζες ζώνες;

Δράσεις και θετικό αποτύπωμα

Πριν τη σημερινή κρίση, η παρουσία Λουζιώτη συνδέθηκε με μια πιο εξωστρεφή και «κοινωνικά ενεργή» εικόνα του Επιμελητηρίου. Ενδεικτικά:

• Κοινωνικές δράσεις & αντιμετώπιση φτώχειας: πρωτοβουλίες σε συνεργασία με δήμους Σικυωνίων και Λουτρακίου–Περαχώρας–Αγίων Θεοδώρων για δράσεις αντιμετώπισης φτώχειας και παροχή υπηρεσιών ανοιχτής ειδικής φροντίδας.

• Στήριξη του «Σικυώνιου Άθλου»: θεσμός αθλητικών διοργανώσεων με διασύνδεση αθλητισμού, πολιτισμού και τοπικής επιχειρηματικότητας· ο Λουζιώτης τοποθετεί το Επιμελητήριο ως συμπρωταγωνιστή σε ένα αφήγημα εξωστρέφειας και νεανικής κινητοποίησης.

• Πράσινη μετάβαση & βιώσιμη ανάπτυξη:

  • Συμμετοχή σε εκδηλώσεις για την πράσινη μετάβαση στον τουρισμό,

  • Συνεργασία με την Globalsat για εκδήλωση σχετικά με την «green transition» των επιχειρήσεων στην Κορινθία, όπου υπογραμμίζεται η ανάγκη τεχνολογικής και ενεργειακής αναβάθμισης των τοπικών επιχειρήσεων.

• Ευρωπαϊκή διάσταση:

  • Η διοργάνωση εκδήλωσης με τον Αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά με θέμα «από την Ευρώπη των κρίσεων στην Ευρώπη των λύσεων» – το Επιμελητήριο επιχειρεί να ανοίξει διάλογο για το μέλλον της Ευρώπης μέσα από την Κόρινθο.

Πρόκειται για ένα πακέτο δράσεων που διαμορφώνει ένα θετικό αφήγημα: το Επιμελητήριο ως κόμβος σύνδεσης επιχειρηματικότητας, κοινωνικής πολιτικής, αθλητισμού, πολιτισμού και πράσινης μετάβασης.

Αυτό το αφήγημα όμως δοκιμάζεται σήμερα από την υπόθεση της DAMA I.K.E.

Η σύμβαση με τη DAMA I.K.E.: τι ξέρουμε μέχρι τώρα

Από όσα έχουν δημοσιευθεί, προκύπτουν μερικά αντικειμενικά δεδομένα:

• Στις 9 Σεπτεμβρίου 2025 υπογράφεται σύμβαση ύψους 136.400€ με την εταιρεία DAMA I.K.E. για επικοινωνιακή/διαφημιστική καμπάνια πέντε ημερών.

• Το αντικείμενο περιλαμβάνει παραγωγή σποτ, podcasts σε τρεις γλώσσες, ιστοσελίδα, social media, έντυπο υλικό κ.ά.

• Η διάρκεια εκτέλεσης του έργου στην ίδια τη σύμβαση αναφέρεται ως 5–10 Σεπτεμβρίου, γεγονός που εύλογα γεννά ερωτήματα για το πώς μπορεί να υλοποιηθεί τόσο σύνθετο έργο σε τόσο στενό χρονικό πλαίσιο.

• Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η εταιρεία έχει κύρια δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα και μόνο πρόσφατα πρόσθεσε ΚΑΔ σχετικούς με διαφημιστικές υπηρεσίες, ενώ δεν διαθέτει ακόμα ολοκληρωμένη δική της ιστοσελίδα.

Το πιο ευαίσθητο σημείο είναι οι ενδείξεις σύγκρουσης συμφερόντων που μεταφέρει το ρεπορτάζ:

• Η νόμιμη εκπρόσωπος της εταιρείας φέρεται να είναι σύζυγος πρώην αντιδημάρχου Τεχνικών Υπηρεσιών,

• Μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου φέρεται να είναι αδελφός του συγκεκριμένου προσώπου,

• Μέλος της εταιρείας φέρεται να είναι και η σύζυγος του μέλους του Δ.Σ.

Το δημοσίευμα δεν διατυπώνει κατηγορία περί παρανομίας, αλλά παραπέμπει στο άρθρο 24 του Ν.4412/2016 για τις δημόσιες συμβάσεις και θέτει ζήτημα ενδεχόμενης σύγκρουσης συμφερόντων που απαιτεί έλεγχο και διαφάνεια.

Στη συνέχεια, στη θυελλώδη συνεδρίαση του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου:

• Ο Π. Πιτσάκης, πρώην πρόεδρος και νυν αντιπολίτευση, μιλά για «υφαρπαγή» απόφασης του Δ.Σ., καταγγέλλει ότι εμφανίστηκε ως κατεπείγον έργο ενώ υπήρχε χρόνος, και κάνει αναλυτική αναφορά σε παραλείψεις διαδικασιών (όπως μη προσφυγή στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης στην ΕΑΔΗΣΥ κ.λπ.).

• Τονίζει ότι οι συμβάσεις έχουν χρόνο υλοποίησης «μία μέρα» για ένα έργο πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ συνολικά, και ζητά να παρουσιαστούν τα παραδοτέα.

• Ο Β. Ταγαράς θέτει το ηθικό ερώτημα: είναι θεσμικά σωστό μια τόσο μεγάλη ανάθεση να πηγαίνει σε εταιρεία συγγενικών προσώπων μέλους του Δ.Σ.;

Ο πρόεδρος, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα:

• Δηλώνει ότι ζήτησε δύο νομικές γνωμοδοτήσεις (από Βαρδαλά και Χασικίδη) που τον διαβεβαίωσαν ότι «όλα έγιναν σωστά»·

• Αναφέρει ότι απέστειλε «όλα τα στοιχεία» στο αρμόδιο Υπουργείο για να κριθεί η νομιμότητα της διαδικασίας.

Εδώ, όμως, γεννιούνται δύο κρίσιμα ερωτήματα:

1. Αν όλα ήταν εξαρχής σύννομα, γιατί χρειάστηκε να ζητηθεί εκ των υστέρων νομικός και υπουργικός «έλεγχος νομιμότητας» μετά τα δημοσιεύματα;

2. Γιατί, παρά τον θόρυβο, δεν παρουσιάστηκε πλήρης φάκελος παραδοτέων στο Δ.Σ.;

Ανεξάρτητα από το τι θα πει ο νόμος ή το Υπουργείο στο τέλος, η υπόθεση έχει ήδη τραυματίσει την εικόνα αξιοπιστίας του θεσμού.

Νομιμότητα vs ηθική: το πραγματικό διακύβευμα

Ακόμα κι αν ο έλεγχος καταλήξει ότι η διαδικασία ήταν τυπικά σύννομη, μένουν ανοιχτά μεγάλα ζητήματα:

• Είναι θεσμικά ορθό οι αναθέσεις να καταλήγουν σε εταιρείες με στενές οικογενειακές διασυνδέσεις με μέλη του Δ.Σ.;

• Πόσο επαρκής είναι ο ανταγωνισμός όταν έχουμε απευθείας ανάθεση τόσο υψηλού ποσού;

• Πόσο δικαιολογείται η κοστολόγηση σε σχέση με τον χρόνο και το εύρος του έργου;

Και, ίσως το πιο αιχμηρό:

Όταν για ανάθεση 1.000€ σε μέλος οικογένειας συμβούλου ο ίδιος ο πρόεδρος – στο παρελθόν – επικαλέστηκε τον νόμο περί σύγκρουσης συμφερόντων, πώς γίνεται να μην βλέπουμε ζήτημα στα 136.400€;

Εδώ υπάρχει μια αντίφαση που, τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής εικόνας, οφείλει να εξηγηθεί.

Είναι η επίθεση μεθοδευμένη;

Η αντιπολίτευση στο Επιμελητήριο (πρώην πρόεδρος Π. Πιτσάκης κ.ά.) ασκεί σφοδρή κριτική, χρησιμοποιώντας φορτισμένη γλώσσα («δώσατε αναθέσεις σε ρηγάδες και ντάμες», «υφαρπάξατε απόφαση του Δ.Σ.»).

Είναι, λοιπόν, η επίθεση που δέχεται ο Π. Λουζιώτης:

• Θεσμικός έλεγχος, όπως επιβάλλεται σε μια δημοκρατία;

• ή μεθοδευμένη προσπάθεια αποδόμησης ενός προέδρου που έχει πολιτικό και θεσμικό κεφάλαιο (ΚΕΕΕ, εθνικές παρεμβάσεις κ.λπ.);

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχουν δημόσιες αποδείξεις που να τεκμηριώνουν οργανωμένο σχέδιο στοχοποίησης. Αυτό που είναι εμφανές, είναι:

• Η ύπαρξη ισχυρού επιμελητηριακού ανταγωνισμού (προηγούμενη και σημερινή διοίκηση, εκλογικές αναμετρήσεις, διαφορετικά οράματα για το Επιμελητήριο).

• Η αντικειμενική βαρύτητα της υπόθεσης, που δικαιολογεί αυξημένη δημοσιογραφική και πολιτική πίεση.

Αν στο τέλος οι γνωμοδοτήσεις, το Υπουργείο και – ενδεχομένως – η Δικαιοσύνη κρίνουν ότι όλες οι διαδικασίες είναι νόμιμες, τότε:

• Η συζήτηση για «σκάνδαλο» θα πρέπει να μετατοπιστεί από το ποινικό/νομικό στο θεσμικό και ηθικό επίπεδο.

• Θα ενισχυθεί το επιχείρημα όσων μιλούν για υπερβολική ή πολιτικά στοχευμένη πίεση στο πρόσωπο του προέδρου.

Όμως, μέχρι να υπάρξει αυτή η θεσμική αποσαφήνιση, δεν μπορεί κανείς με υπευθυνότητα να πει ούτε ότι «τίποτα δεν έγινε», ούτε ότι «όλα ήταν στημένα».

Κι εδώ επιστρέφουμε στο κρίσιμο ερώτημα:

Πώς μπορεί ένας πρόεδρος με σχεδόν 20 χρόνια επιμελητηριακής εμπειρίας να μην έχει εξασφαλίσει από πριν ότι δεν θα γεννηθεί ούτε η παραμικρή σκιά;

Χρήσιμες σκέψεις για τον ρόλο του Επιμελητηρίου από εδώ και πέρα

Πέρα από πρόσωπα, η υπόθεση αναδεικνύει ανάγκες που αφορούν κάθε Επιμελητήριο:

1. Καθαροί κανόνες για τις συγκρούσεις συμφερόντων

   • Ρητή πρόβλεψη για αποχή μελών από αποφάσεις που αφορούν συγγενικά ή συνδεδεμένα πρόσωπα.

   • Υποχρεωτικές γραπτές δηλώσεις ασυμβίβαστου και δημοσιοποίησή τους.

2. Διαφάνεια στις προμήθειες και στις αναθέσεις

   • Ανάρτηση πλήρων φακέλων (συμβάσεις, τεχνικά δελτία, παραδοτέα) σε μορφή εύκολα προσβάσιμη για τα μέλη.

   • Όπου είναι εφικτό, χρήση ανοικτών διαδικασιών αντί για απευθείας αναθέσεις, ειδικά για μεγάλα ποσά.

3. Λογοδοσία προς τα μέλη – όχι μόνο προς το Υπουργείο

   • Τα Επιμελητήρια δεν είναι απρόσωποι φορείς του Δημοσίου· είναι οργανισμοί των επιχειρηματιών.

   • Κάθε ευρώ που διακινείται πρέπει να μπορεί να εξηγηθεί πειστικά στα μέλη, όχι μόνο στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

4. Στρατηγικός ρόλος για το μέλλον
   Με τις δράσεις για πράσινη μετάβαση, κοινωνική συνοχή, εξωστρέφεια, το Επιμελητήριο Κορινθίας δείχνει ότι μπορεί να παίξει ρόλο καταλύτη.

Το στοίχημα είναι να το κάνει αυτό:

• • με όρους ακεραιότητας,

  • με κανόνες που δεν αφήνουν περιθώρια σε υποψίες «ημετέρων».

O άνθρωπος, η υπόθεση, ο θεσμός

Ο Παναγιώτης Λουζιώτης έχει πίσω του μια μακρά διαδρομή στην αυτοδιοίκηση, στην εκπαίδευση, στην επιχειρηματικότητα και στον επιμελητηριακό θεσμό. Έχει συνδέσει το όνομά του με βήματα εξωστρέφειας και με την αναβάθμιση της θέσης του Επιμελητηρίου Κορινθίας σε εθνικό επίπεδο.

Η υπόθεση της σύμβασης με τη DAMA I.K.E. δεν διαγράφει αυτό το αποτύπωμα. Το δοκιμάζει όμως σοβαρά.

Αν οι διαδικασίες κριθούν πλήρως νόμιμες, η ουσία δεν είναι να «δικαιωθεί» επικοινωνιακά ο ένας ή ο άλλος, αλλά:

• να ενισχυθούν οι κανόνες,

• να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη,

• να μη ζήσει ξανά το Επιμελητήριο μια κρίση που επισκιάζει το έργο του.

Αν, αντίθετα, προκύψουν θεσμικά ή νομικά ζητήματα, τότε:

• η λογοδοσία –ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο– είναι μονόδρομος,

• και ο θεσμός πρέπει να δείξει ότι είναι ισχυρότερος από τα πρόσωπα που τον υπηρετούν.

Σε κάθε περίπτωση, το πραγματικό δίλημμα για την επόμενη μέρα δεν είναι «Λουζιώτης ή Πιτσάκης», ούτε ποιος κέρδισε τον επικοινωνιακό πόλεμο. Είναι:

Θα είναι το Επιμελητήριο Κορινθίας πρότυπο διαφάνειας και ανάπτυξης ή ένας ακόμα φορέας που ζει και πεθαίνει μέσα σε σκιές και ψίθυρους;

Κι αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν θα το απαντήσει μόνο ο πρόεδρος, αλλά ολόκληρη η επιμελητηριακή κοινότητα της Κορινθίας – με τις απαιτήσεις της, με την κριτική της και με την ωριμότητα που θα δείξει από εδώ και πέρα.

Επιμέλεια άρθρου – Ανάλυση: Βελιτσίστας Θωμάς