Ο Παναγιώτης Πιτσάκης δεν προέκυψε από τον στενό κύκλο των «θεσμικών», αλλά από την πραγματική αγορά. Η οικογενειακή επιχείρηση «Αδελφοί Αναστασίου Πιτσάκη», με έδρα στον Ισθμό, δραστηριοποιείται χρόνια στον χώρο των επαγγελματικών οχημάτων, με συνεργείο, υπηρεσίες για φορτηγά και δραστηριότητα στο ΚΤΕΟ Πιτσάκης.
Το προφίλ του είναι αυτό του αυτοδημιούργητου: επιχειρηματίας που «κινείται στην αγορά, εντός και εκτός Ελλάδας», όπως τον περιγράφουν δημοσιεύματα που τον χαρακτηρίζουν «κραταιό επιχειρηματία» και συνδέουν την εμπειρία του στην πραγματική οικονομία με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον θεσμό του Επιμελητηρίου.
Η άνοδος στο Επιμελητήριο: από τρίτος… πρόεδρος
Το 2017 η είσοδός του στα επιμελητηριακά πράγματα δεν ήταν ήπια. Σε παλαιότερα ρεπορτάζ σημειώνεται ότι ο Παναγιώτης Πιτσάκης εξελέγη πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κορινθίας αν και ο συνδυασμός του είχε έρθει τρίτος, μέσα από σύνθετες ισορροπίες και στήριξη άλλων παρατάξεων.
Η εξέλιξη αυτή, που για κάποιους ήταν «απίστευτο γύρισμα της τύχης», φόρτωσε από την πρώτη στιγμή την προεδρία του με υψηλές προσδοκίες αλλά και έντονες αντιδράσεις. Δεν ανέλαβε απλώς ένα θεσμό· ανέλαβε και την υποχρέωση να αποδείξει ότι αυτή η «ετερόδοξη» ανάδειξη μπορούσε να δικαιολογηθεί από το έργο.
Το αποτύπωμα της θητείας 2017–2021
Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του (2017–2021) ο Πιτσάκης προσπάθησε να ταυτίσει το Επιμελητήριο Κορινθίας με την εξωστρέφεια και τις μεγάλες διοργανώσεις.
-
Η ιστορική έκθεση «ΚΟΡΙΝΘΙΑ», που μετεξελίχθηκε σε «Πελοπόννησος EXPO», αναφέρεται ως θεσμός που «γεννήθηκε» στο Επιμελητήριο Κορινθίας και παραδόθηκε ενισχυμένος στα Επιμελητήρια της Πελοποννήσου – γεγονός με το οποίο συνδέεται άμεσα το όνομά του.
-
Το 2021 εξελέγη Πρόεδρος όλων των Επιμελητηρίων Πελοποννήσου (ΠΕΣΠ), κάτι που πιστώνεται στο ότι το επιμελητηριακό του αποτύπωμα ξεπέρασε τα στενά όρια της Κορινθίας.
Την περίοδο της πανδημίας, το Επιμελητήριο Κορινθίας – με υπογραφή του ως προέδρου – κατέθεσε αναλυτικό πακέτο μέτρων στήριξης των επιχειρήσεων προς την κυβέρνηση (αναστολές αναγκαστικών μέτρων, πάγωμα δανείων, διευκολύνσεις σε ΦΠΑ, εισφορές, λογαριασμούς ενέργειας), επιχειρώντας να παίξει ρόλο πραγματικού «συνδικαλιστικού» φορέα των μικρομεσαίων.
Αν κάποιος συνοψίσει τη θητεία του, θα πει:
-
Στα υπέρ: εξωστρέφεια, δυναμικές παρεμβάσεις, ανάδειξη της Κορινθίας σε περιφερειακό παίκτη (εκθέσεις, δικτύωση, παρεμβάσεις σε κεντρικό επίπεδο).
-
Στα κατά: μια διαρκής πόλωση στο εσωτερικό του Δ.Σ., προσωπικές συγκρούσεις και βαρύ κλίμα που σταδιακά ροκάνισαν τις συμμαχίες του.
Η ανατροπή του 2021: όταν χάνεις την πλειοψηφία
Η ρήξη κορυφώθηκε τον Νοέμβριο του 2021. Σε επεισοδιακή συνεδρίαση, ο Πιτσάκης αποχώρησε από το Δ.Σ. και η διαδικασία συνεχίστηκε χωρίς αυτόν:
-
Ο Παναγιώτης Λουζιώτης εκλέγεται νέος πρόεδρος, αφού πλέον ο Πιτσάκης είχε χάσει την πλειοψηφία στο Συμβούλιο.
Παράλληλα, τοπικό ρεπορτάζ κατέγραφε ήδη από το 2018 και το 2021 έναν πρόεδρο «σε κλιμακτήριο», που είχε εκλεγεί «από σπόντα» και αντιμετώπιζε διαρκείς αμφισβητήσεις για τον τρόπο άσκησης της εξουσίας.
Εδώ μπαίνει και η πρώτη ουσιαστική απάντηση στο ερώτημα «πόσο σημαντικός υπήρξε για την ανάπτυξη του Επιμελητηρίου;»:
-
Από πλευράς έργου και εξωστρέφειας, η συμβολή του θεωρείται καθοριστική.
-
Από πλευράς θεσμικής σταθερότητας, η θητεία του άφησε πίσω ένα Επιμελητήριο κουρασμένο από τις εντάσεις, με ένα μέρος του επιχειρηματικού κόσμου να αναζητά «λιγότερη φασαρία και περισσότερη ηρεμία».
Με άλλα λόγια, το αποτύπωμά του είναι ταυτόχρονα δυναμικό και διχαστικό.
Ο συνδυασμός «Μαζί Επιχειρούμε Δυνατά» και το όραμα της επιστροφής
Παρά την απώλεια της προεδρίας, ο Πιτσάκης δεν αποσύρθηκε. Αντίθετα, επέστρεψε το 2024 με τον συνδυασμό «Μαζί Επιχειρούμε Δυνατά», δηλώνοντας ότι θέλει ένα Επιμελητήριο «πυλώνα ανάπτυξης και καινοτομίας», ανοιχτό στους νέους επιχειρηματίες και όχι κλειστό κλαμπ.
Στην καμπάνια του μίλησε για:
-
Επιμελητήριο-στήριγμα της μικρής και μεσαίας επιχείρησης.
-
Ομαδικότητα αντί για «μονοπρόσωπες διοικήσεις».
-
Αξιοποίηση πόρων με «σεβασμό και λογισμό» – σαφής αιχμή προς τη διοίκηση Λουζιώτη.
Γιατί έχασε τις εκλογές του 2024;
Τα επίσημα αποτελέσματα δείχνουν καθαρά την εικόνα:
-
«Επιχειρηματική Δύναμη» – Παναγιώτης Λουζιώτης: 13 έδρες
-
«Μαζί Επιχειρούμε Δυνατά» – Παναγιώτης Πιτσάκης: 5 έδρες
-
«Κορινθιακό Επιχειρείν» – Αθανάσιος Δούρος: 3 έδρες
Τυπικά η απάντηση είναι απλή: ο συνδυασμός του Πιτσάκη έλαβε λιγότερες ψήφους. Ουσιαστικά, όμως, μπορούν να εντοπιστούν τρεις βασικοί παράγοντες – με τη δέουσα επιφύλαξη, γιατί πρόκειται για πολιτική ανάλυση και όχι «μαθηματική» εξήγηση:
-
Πλεονέκτημα της έδρας για τον Λουζιώτη
Ο Λουζιώτης είχε ήδη αναλάβει την προεδρία από το 2021 και «έτρεξε» τη διοίκηση μέχρι τις εκλογές, εμφανίζοντας έργο, δράσεις και συνεχή παρουσία του Επιμελητηρίου. Το θεσμικό βάρος της εν ενεργεία διοίκησης δύσκολα αντιστρέφεται σε μια μόνο αναμέτρηση. -
Κατακερματισμός του αντιπολιτευτικού χώρου
Οι επιχειρηματίες που δεν ήταν ευχαριστημένοι με τη διοίκηση Λουζιώτη δεν είχαν μόνο μία επιλογή· εκτός από τον Πιτσάκη, υπήρχε και ο συνδυασμός «Κορινθιακό Επιχειρείν» του Αθ. Δούρου, που τελικά πήρε 3 έδρες και σημαντικό ποσοστό ψήφων σε καίριους κλάδους.
Είναι εύλογο να εκτιμήσει κανείς ότι, αν αυτός ο χώρος είχε εκφραστεί από μία μόνο παράταξη, η εικόνα θα ήταν διαφορετική. -
Κούραση και διχασμός γύρω από το πρόσωπό του
Για ένα κομμάτι του επιχειρηματικού κόσμου, ο Πιτσάκης ταυτίστηκε με τις εσωτερικές κρίσεις του Επιμελητηρίου:-
Άρθρα μιλούν για πρόεδρο που «εξελέγη από σπόντα»,
-
άλλοι καταγράφουν «εμμονή με την καρέκλα» μετά την απώλεια της πλειοψηφίας,
-
η ανατροπή του 2021 παρουσιάστηκε από αντιπάλους του ως «αποκατάσταση της δημοκρατίας» στο Επιμελητήριο.
Ακόμη κι αν αυτές οι κρίσεις είναι πολιτικά φορτισμένες και όχι αντικειμενικές, δείχνουν ότι γύρω από το όνομά του είχε διαμορφωθεί ένα κλίμα πόλωσης. Σε εκλογές όπου ο κόσμος ζητά «ηρεμία» και σταθερότητα, η πόλωση σπάνια επιβραβεύεται.
-
Η «επιστροφή» στα έδρανα: από πρόεδρος σε θεσμικό αντίβαρο
Σήμερα ο Παναγιώτης Πιτσάκης δεν είναι πρόεδρος, αλλά επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Επιμελητήριο Κορινθίας.
Και το τελευταίο διάστημα, από τη «σιωπή» επανήλθε ξανά δυνατά στο προσκήνιο:
-
Με σκληρή ανακοίνωση για τη σύμβαση 136.000€ του Επιμελητηρίου με την εταιρεία DAMA ΙΚΕ για πενθήμερη καμπάνια, την οποία χαρακτήρισε «υπόθεση με οσμή ΟΠΕΚΕΠΕ», ζητώντας πλήρη διαφάνεια και έλεγχο από τα αρμόδια όργανα.
-
Με καυστική παρέμβαση στην τελευταία συνεδρίαση για το μεγάλο πρόγραμμα προώθησης των κορινθιακών οίνων (προϋπολογισμός άνω του 1,2 εκατ. € για την τριετία), κατηγορώντας τη διοίκηση για υφαρπαγή απόφασης, απευθείας αναθέσεις, πληρωμές «εν ριπή οφθαλμού» και – κυρίως – για έλλειψη παραδοτέων παρά την απορρόφηση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Με αυτά τα επεισόδια, ο ρόλος του διαμορφώνεται πλέον ως εξής:
-
Θεσμικός φρουρός διαφάνειας και νομιμότητας, κατά τον τρόπο που ο ίδιος αντιλαμβάνεται την ευθύνη της αντιπολίτευσης.
-
Ενοχλητική φωνή για μια διοίκηση που ήδη δέχεται κριτική για τον χειρισμό συμβάσεων και μεγάλων προγραμμάτων.
Πόσο σημαντικός είναι τελικά ο ρόλος του;
Αν απογυμνώσουμε την πολιτική φόρτιση και δούμε ψύχραιμα το θεσμικό τοπίο, ο Παναγιώτης Πιτσάκης έχει δύο διακριτές φάσεις επιρροής στο Επιμελητήριο Κορινθίας:
-
Ως Πρόεδρος (2017–2021)
-
Συνέδεσε το Επιμελητήριο με την εξωστρέφεια και τις εκθέσεις.
-
Έφερε στο κέντρο της συζήτησης τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ειδικά μέσα στην κρίση της πανδημίας.
-
-
Ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης (μετά το 2021)
-
Διατηρεί ζωντανό τον έλεγχο πάνω στη διοίκηση, ειδικά σε ό,τι αφορά διαγωνισμούς, αναθέσεις και χρήση δημόσιου χρήματος.
-
Σε ένα ιδανικό σενάριο, το Επιμελητήριο θα αξιοποιούσε και τα δύο:
-
την επιθετική εξωστρέφεια και τη γνώση της αγοράς που φέρνει η εμπειρία Πιτσάκη,
-
μαζί με τη θεσμική συνέχεια και τα δίκτυα που εξασφαλίζει η σημερινή διοίκηση.
Στην πράξη, η σχέση παραμένει ανταγωνιστική – συχνά στα όρια της ρήξης. Το αν αυτή η σύγκρουση λειτουργεί ως δημιουργική πίεση ή ως τροχοπέδη για την ανάπτυξη του Επιμελητηρίου, είναι κάτι που θα το κρίνουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις της Κορινθίας τα επόμενα χρόνια.
Ο Παναγιώτης Πιτσάκης δεν είναι μια «παλιά ιστορία» του Επιμελητηρίου Κορινθίας. Είναι ένας επιχειρηματίας με έντονη παρουσία στην αγορά, πρώην πρόεδρος με ισχυρό αποτύπωμα και, πλέον, ένας θεσμικός αντίπαλος της σημερινής διοίκησης που επανήλθε στο προσκήνιο με μαχητικό και καυστικό ύφος.
Είτε κάποιος συμφωνεί είτε διαφωνεί μαζί του, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει ότι:
-
έχει παίξει και εξακολουθεί να παίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της επιμελητηριακής ατζέντας στην Κορινθία,
-
και ότι η συζήτηση για το μέλλον του Επιμελητηρίου δύσκολα θα γίνει χωρίς – ή ερήμην – της δικής του φωνής.
Επιμέλεια – Ανάλυση: Χριστίνα Τσιορωτά, Βελιτσίστας Θωμάς
