Στην Κόρινθο, εδώ και χρόνια, τα ίδια πρόσωπα εναλλάσσονται στις ίδιες θέσεις, ανακυκλώνοντας έναν κλειστό κύκλο επιρροής που διαμορφώνει αποφάσεις, ροές και συσχετισμούς. Ένα από αυτά τα πρόσωπα είναι η Μαρίνα Ταουξίδη. Επιχειρηματίας, παράγοντας, συνδικαλίστρια, υποψήφια, συνοδοιπόρος διαφορετικών δημοτικών και επιμελητηριακών σχημάτων.
Η παρουσία της δεν είναι τυχαία, ούτε απλώς επαγγελματική. Είναι μέρος ενός συστήματος που, εδώ και δεκαετίες, διαμορφώνει την εικόνα του «ποιος έχει φωνή» στην Κόρινθο.
Από το κατάστημα στην πολιτική επιρροή
Η επαγγελματική διαδρομή της Ταουξίδη ξεκίνησε από το οικογενειακό κατάστημα οπτικών και στη συνέχεια επεκτάθηκε σε προσωπική επιχειρηματική δραστηριότητα στο κέντρο της Κορίνθου. Όμως η πραγματική της ισχύς χτίστηκε αλλού: στους συλλόγους, τα όργανα και τις θέσεις που εξασφαλίζουν πρόσβαση και επιρροή.
Για σχεδόν δύο δεκαετίες, είχε σταθερή παρουσία σε:
-
Εμπορικό Σύλλογο Κορίνθου
-
ΟΕΒΕ Κορινθίας (δύο θητείες ως πρόεδρος)
-
Διοίκηση Επιμελητηρίου Κορινθίας
Θέσεις που δεν είναι τυπικές. Είναι θέσεις που δημιουργούν δίκτυα, συμμαχίες και – κυρίως – αναγνωρισιμότητα.
Οι ευέλικτες πολιτικές συμμαχίες
Η κα. Ταουξίδη δεν συνδέθηκε με μία πολιτική γραμμή, αλλά με πολλές. Σε διαφορετικές εκλογικές περιόδους εμφανίζεται:
-
υποψήφια με τη δημοτική παράταξη του Βασίλη Νανόπουλου,
-
αργότερα στέλεχος και υποψήφια του Νίκου Σταυρέλη,
-
και πιο πρόσφατα, επικοινωνιακό πρόσωπο και στηρίκτρια της «Επιχειρηματικής Δύναμης» στις εκλογές του Επιμελητηρίου.
Οι αλλαγές αυτές δεν δείχνουν ιδεολογική ταυτότητα. Δείχνουν ευθυγράμμιση με όποιο κέντρο ισχύος βρίσκεται κάθε φορά πιο κοντά στην επόμενη μέρα των εξελίξεων.
Η σύγκρουση με το Επιμελητήριο – και η αξιοποίησή της
Το 2018, η υπόθεση της «έξωσης» της ΟΕΒΕ και του Εμπορικού Συλλόγου από το κτίριο του Επιμελητηρίου αποτέλεσε μία από τις πιο έντονες δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Η Ταουξίδη υποστήριξε ότι οι φορείς αδικήθηκαν και ότι απομακρύνθηκαν από τον φυσικό τους χώρο. Η σύγκρουση πέρασε στα τοπικά μέσα, πήρε προσωπικό τόνο και μετατράπηκε σε αφήγημα «αντίστασης».
Όμως η ουσία παρέμεινε σταθερή: και οι δύο πλευρές ανήκαν στο ίδιο κλειστό σύστημα. Η διαμάχη δεν άλλαξε τη δομή του. Απλώς μετακίνησε προσωρινά τους πρωταγωνιστές του.
Παντού παρούσα στα μεγάλα έργα: Δημοτική Αγορά και Open Mall
Σε κάθε κρίσιμο έργο της πόλης – από τη Δημοτική Αγορά μέχρι το Open Mall – η κα. Ταουξίδη υπήρξε κεντρική φωνή. Προτάσεις της καταγράφονται στα πρακτικά, παρεμβάσεις της επηρεάζουν τις συζητήσεις και η δημόσια παρουσία της παρουσιάζεται συχνά ως «φωνή των επαγγελματιών».
Στην πραγματικότητα, όμως, ο μικρός αριθμός ανθρώπων που συμμετέχουν σε αυτά τα fora είναι σχεδόν πάντα ίδιος. Πρόκειται για ένα σταθερό σώμα εκπροσώπων, που ουσιαστικά λειτουργεί ως πυρήνας λήψης αποφάσεων, συχνά χωρίς ουσιαστική λογοδοσία προς τη βάση των επαγγελματιών.
Η αντισυστημική ρητορική από μέσα στο σύστημα
Η τελευταία της συνέντευξη, στην οποία «βάζει φωτιές» σε Δήμο και Επιμελητήριο, παρουσιάζει την εικόνα μιας γυναίκας που «τα λέει έξω από τα δόντια».
Όμως εδώ προκύπτει το κεντρικό παράδοξο:
Πώς γίνεται ένα πρόσωπο που υπήρξε για χρόνια μέρος όλων των θεσμικών μηχανισμών να παρουσιάζεται σήμερα ως δήθεν αντισυστημική φωνή;
Η κριτική της ίσως έχει βάσεις. Αλλά η δημόσια θέση της δείχνει ότι:
-
δεν είναι εξωτερική παρατηρήτρια,
-
ούτε απέχει από τον τρόπο λειτουργίας που σήμερα καταγγέλλει.
Πρόκειται για κλασική περίπτωση ανθρώπου που, ενώ συμμετέχει στο σύστημα, επιχειρεί να εμφανιστεί ως «ανεξάρτητη φωνή», διατηρώντας παράλληλα τον ρόλο της σε όσα καταγγέλλει.
Ένα σύστημα που αναπαράγει τον εαυτό του
Το θέμα δεν είναι η Μαρίνα Ταουξίδη ως άτομο.
Το θέμα είναι το σύστημα που αναπαράγει τέτοιες διαδρομές:
-
Οι ίδιοι 5–10 άνθρωποι βρίσκονται επί δεκαετίες σε διαφορετικές καρέκλες.
-
Αποφάσεις για την αγορά λαμβάνονται μεταξύ λίγων.
-
Οι οργανώσεις λειτουργούν συχνά ως μοχλός προσωπικής προβολής.
-
Η δημόσια εικόνα διαμορφώνεται μέσα από κύκλους συμφερόντων και συμμαχιών.
Ένα σύστημα που μοιάζει ανοιχτό, αλλά στην πράξη είναι κλειστό.
Ένα σύστημα που μοιάζει να αλλάζει, αλλά καταλήγει να παραμένει το ίδιο.
Χρειάζεται αλλαγή – όχι άλλος ανακυκλωμένος ρόλος
Αν η Κόρινθος θέλει πραγματική εξέλιξη στους συλλόγους, στην αγορά και στο Επιμελητήριο, χρειάζεται:
-
Όρια θητειών
-
Διαφάνεια στις διαδικασίες
-
Νέες φωνές με διάθεση προσφοράς
-
Λιγότερη προσωποκεντρική εξουσία, περισσότερη συλλογικότητα
Το ζητούμενο δεν είναι να «χτυπηθεί» ένα πρόσωπο.
Το ζητούμενο είναι να σταματήσει το σύστημα που επιτρέπει σε λίγους να λειτουργούν ως μόνιμοι παράγοντες μιας πόλης που αξίζει περισσότερα.
